تبلیغات
⚫⚪⚫کوله پشتی - ره توشه سفر ( بخش 66 )

⚫⚪⚫کوله پشتی

سفر هزار فرسنگی با قدم اول آغاز می شود ...

 

ره توشه سفر ( بخش 66 )

 

نوع مطلب :ره توشه سفر ... (کوله پشتی) ،کارگاه آموزشی مجازی ،

نوشته شده توسط:احمد


               همۀ گِرۀ کار ما در این است که وقتی دستور جلسه ای می آید من چگونه آنرا می بینم ، آیا نزد خود می گویم که بارها راجع به این موضوع حرف زده ایم و دیگر برایم تکراری شده است؟ یا می خواهم بفهمم که واقعاً این دستور جلسه چه نکاتی را مطرح می کند؟ اگر دید من این باشد که بدانم این دستور جلسه چه پیامی داشته ، باقی ماجرا خودش می آید. کسی که می خواهد بداند و دانستن برایش مهم است ، بسیار متفاوت است با کسی که نمی خواهد بداند و قطعاً این دو نفر سرنوشت بسیار متفاوتی خواهند داشت. کسی که نمی خواهد بداند ، هزاران توجیه برای ندانستنش می آورد ، اما هیچ کدام از آنها پاسخ ندانستن او نیستند ، من از خودم می پرسم ، که چقدر می دانم و می فهمم ، خراب کاریهای من حاکی از این است که من چقدر نفهمیده ام.


               رهجو اگر هوشیار نباشد به راحتی اسیر می شود ، من به همان نسبتی که می دانم چقدر نمی دانم ، تلاش می کنم که بدانم و خواسته ام این است که کاملاً هوشیار باشم و بتوانم لااقل در حوزه درمان و مسائل روزمره زندگی پاسخگوی سئوالاتم باشم چون اگر من نتوانم پاسخ پرسشهای زندگیم را بدهم یعنی بلد نیستم که چگونه زندگی کنم ، اینکه کسی بفهمد که پاسخ پرسشهای زندگیش را نمی داند خودش نیمی از راه را طی کرده است ، بنابراین هر چقدر که بگویم چه فرصت طلایی ای در اختیار ماست و ما متوجه آن نیستیم و بهره ای را که باید از آن نمی بریم کم گفته ام. ما در مصدر آموزشی هستیم که بهترین و عمیق ترین نوع تغییر در انسان در این شرایط رخ می دهد ، با این شکل و ساختار آموزشی و با همین شکل و شمایل استاد و شاگردی و من و شما با تجهیزات کامل در صحنه جنگ تن به تن قرار داریم و سرنوشت این جنگ را خودمان تعیین می کنیم.

               تمامی مسافران سفر اول یا دوم ، سرباز میدان جنگ هستند و این سرباز اگر در میان جنگ خوابش ببرد و یا هوشیار نباشد مشمول صدها فاجعه مصیبت بار می گردد. استاد می گوید اگر دیر به ایستگاه برسید اتوبوس را نخواهید دید ، ما نباید طوری باشیم که به زور بخواهند ما را از خواب گران بیدار کنند ، باید هوشیار باشیم و بدانیم که آیا واقعاً میخواهیم به اتوبوس برسیم یا نه؟ اگر هوشیار نباشیم اتوبوس خواهد رفت و ما در خواب می مانیم. هر لحظه زندگی و هر لحظه بودن ما در کنگره ، صاحب اهمیت شگفت انگیزی است که شاید آنرا باور نکنیم ، در این سفری که در پیش گرفته ایم درایت ، فهم ، آگاهی ، علم و دانایی لازم است و در غیر این صورت به نتیجه نمی توان رسید ، اگر قرار است در مسند رهجو و مسافر قرار بگیریم ، اول باید بدانیم برای چه می خواهیم در آن قرار بگیریم ، اما اگر بر این مسند نشستیم باید تمام شرایط و اسباب بزرگی آنرا لحاظ کنیم ... .

                                                                                                                                    
تایپ : مسافر مصطفی




مسافر منصور
مورخ ۹۷/۴/۹


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.