تبلیغات
⚫⚪⚫کوله پشتی - ره توشه سفر (قسمت بیست و ششم)

⚫⚪⚫کوله پشتی

سفر هزار فرسنگی با قدم اول آغاز می شود ...

 

ره توشه سفر (قسمت بیست و ششم)

 

نوع مطلب :ره توشه سفر ... (کوله پشتی) ،کارگاه آموزشی مجازی ،

نوشته شده توسط:احمد

                  اصلی ترین و اصیل ترین مطلبی که با آن سر و کار داریم ، خواست ما است ، بقیه چیزها ابزارند ، به کار گیری ابزار درست در مسیر خواست ، به طور قطع و یقین حاصلش به نتیجه رسیدن است ، چون این وعده خداوند است که می گوید شما در مسیر درست باش و نتیجه اش با من است ، شما وقتی تشنه باشید و آب زلال به شما بدهند چطور ممکن است سیراب نشوید .


   
            ما اصلا برای چه به کنگره می آییم ؟! اولین و در ظاهر ساده ترین جواب به این سوال این است که ما به کنگره می آییم تا در مان شویم ، این جواب ساده خیلی جواب دقیق و درستی است اما تعبیر ما از درمان تعبیر درستی نیست ، بعضی تصور می کنند درمان به این معناست که چند جلسه در میان به جلسه بیاییمو بالاخره با ضرب و زور مصرف مواد را قطع کنیم ، آیا اسم این درمان است ؟! درست است که در تعریف درمان می گوییم درمان فراتر از ترک است و تعادل فراتر از درمان ، ولی نکته ظریف در این است که درمان عین تعادل است و بدون دست یافتن به تعادل هیچ درمانی به وقوع نمی افتد .
  
                یکسری نکات برای آموزش ما در کنگره فوق حیاتی می باشد و هر کس این نکات را در ذهن و تفکرش جای ندهد و قبول نکند در ادامه به همان نسبت از حال خوبی برخوردار نیست ، این نکات حیاتی و کلیدی چه نکاتی هستند ؟ همین ساختار و چارچوب آموزشی که در کنگره برای ما تعریف شده است ، اگر من به عنوان یک رهجو نتوانم خودم را سر زمان تعیین شده به جلسه برسانم ، این موضوع از دیدگاه جهان بینی کنگره اصلا مسئله ساده ای نیست که من چرا نمی توانم سر وقت به جلسه برسم ؟ گاهی اوقات هر چه تلاش می کنیم نمی توانیم خود را سر وقت به جلسه برسانیم و وقتی بررسی می کنیم میبینیم گاهی چندین مشگل بوجود آمده تا ما به جلسه نرسیم و این مرا گمراه می کند که این نرسیدنها زیر سر مشکلات بیرونی است ، البته گاهی اوقات برای همگی ما ممکن است گرفتاری هایی بوجود بیاید که این موارد اجتناب ناپذیر است ، اگر من هر جلسه غیبت یا تاخیر دارم و وقتی حضور و غیاب ماهانه ام را بررسی کنند ، میبینیم که بیش از نیمی از جلسات را حضور نداشته ام و این بدین معناست که یک گیری در کارم وجود دارد و جالب اینکه راهنمایم می گوید که اگر حضور در جلسات را درست کنی به درمان خواهی رسید ، اما در جواب می گویم این چه حرفی است و حضور در جلسات چه ربطی به درمان دارد ؟  اتفاقا اگر شما بتوانید حضور در جلسات را منظم و منضبط کنید قطعا به درمان خواهید رسید .
 
                رهجو وظیفه دارد تمام وظایف کنگره ای اش را به نحو احسن انجام دهد ، اگر رهجویی در ذهن خودش دچار پیش فرض نشود ، خودش با دست خودش چوب لای چرخ خودش کرده است ، یعنی چه ؟ یعنی رهجو در ذهن خودش باید به این نتیجه رسیده باشد که من سر وقت به جلسه می آیم و تکالیف و وظایفی که  راهنما از من خواسته را انجام می دهم ، باقی اش را علوم بنیادی کنگره  تعیین می کند ، بیرون و ظاهر ما ، رفتار ما، نظم و انضباط ما ، ادب یا بی ادبی ما ، همه اش آینه ای است از درون ما .
      
               در درون ما خورشیدی وجود دارد ، گاهی کسوف می شود و این خورشید تاریک و در بیرون هم هیچ نوری دیده نمی شود و وقتی خورشید درون ما روشن و تابنده باشد در بیرون هم همه اش روشنی خواهد بود ، پس کسی که در بیرون نظم و انضباط را رعایت نمی کند نشانه این است که خورشید درونش نیز خاموش شده است .
 
               نفس انسان ، البته آن بخش تاریک و جاهل نفس بسیار نابکار و حقه باز است ، این بخش با انسان چه می کند ؟ با حقه و فریب و کلاه برداری انسان را گمراه می کند ، یکی از بزرگترین کلاه برداری های نفس < توجیه > است ، توجیه آدم را بیچاره می کند و یکی از برنده ترین سلاح های نفس است ، ما در کنگره چه کار می کنیم ؟ ما هرگز از یک تازه وارد توقع نداریم که بعد از یک ماه تبدیل به یک رهجوی سر خط و منضبط شود ، اما به نسبت همین یک ماه از او انتظار داریم که دیگر همان آدم بی نظم و بهم ریخته روز اول نباشد ، لااقل در ظاهرش انضباط و در تعهد به فرامین راهنمایش باید یک تغییراتی در او بوجود آمده باشد .

               فتح قله خیلی مهم و ارزشمند است ، آنقدر که خیلی ها نمی توانند قله را فتح کنند اما میلیارد ها مهم تراز فتح قله ، در قله ماندن است ، یک سفر اولی هم هر روز در حال فتح یک قله است ، هر روزی که از درمانش می گذرد یک جایگاه جدید را کسب می کند ، کسی که یک ماه و یا یک یا ده ماه سفر کرده باید بتواند در مسیر درمان بماند ، در وادی نهم از نقطه تحمل صحبت شده است و این نکته در وادی مطرح شده است که تباهی و خراب کاری سریع اتفاق می افتد و به سرعت در جهت منفی نقطه تحمل را بالا می برد ، اما در جهت مثبت خیلی دشوار است ، ما بیست و یک روز صبر می کنیم که سیستم بیو شیمی  بدن یک پنجم دارویی را که کم کرده ایم بازسازی کند ، اما به فاصله سه چهار روز می توانیم به اندازه چندین پله سقوط کنیم ، ممکن است شخصی که به یک گرم در سی روز رسیده باشد با یکبار مصرف هرویین یا شیشه چندین پله سقوط  کند ، پس به همین منظور در قله ماندن خیلی حائز اهمیت است و خود ساختار اموزشی کنگره این ملاک ها را دارد ، رهجویی که سر جلسه غیبت دارد ، اصلا نیازی نیست که راهنما او را ببیند ، معلوم است که حالش خوب نیست ، چون وقتی موتور خواست درمان و تعادل در رهجو روشن شود ، دیگر نمی شود به راحتی چوب لای چرخش گذاشت و واقعا رهجویانی که خوب سفر می کنند ، دست خودشان نیست و خود به خود به سمت کنگره می آیند ، کسی که خواسته درمان در وجودش قوی باشد ، با عشق و رغبت به کنگره می آید ، پس ما همه ملاک ها را داریم .  ...




مسافر منصور
مورخ : ۱۳۹۵/۹/۲



 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.