⚫⚪⚫کوله پشتی

سفر هزار فرسنگی با قدم اول آغاز می شود ...

 

ره توشه سفر ( بخش ۳۱ )

 

نوع مطلب :ره توشه سفر ... (کوله پشتی) ،کارگاه آموزشی مجازی ،

نوشته شده توسط:احمد

                وظایفی در کنگره برای همه ما وجود دارد که به اندازه آموزشهای ما مهم و دارای جایگاه است . برای نمونه اگر اعتبار کارت عضویت شما به پایان رسیده و برای تمدید آن اقدام نکرده اید و یا در زمان مقرر برای دریافت دارو به شکل منظم اقدام نکنیم حاکی از این است که نقضی در کارمان وجود دارد .

               مسافر سفر اولی در کنگره تحت درمان با پروژه شربت اوپیوم تینکچر می باشد و این یک قانون است و اگر کسی در پروژه نباشد و نامه آخر خود را نگیرد ، نمی تواند گل رهایی را دریافت کند و به شکل رسمی وارد سفر دوم شود و اگر کسی بگوید مهم نیست و اصل این است که من به درمان رسیده ام باید گفت این فرد از سر نا آگاهی می گوید . تصور کنید فردی به پایان تحصیلات دکتری رسیده است و بگوید در حال حاضر من دکتر هستم و دیگر نیازی به مدرک که رئیس دانشگاه آن را امضا کند ، ندارم . آیا به عقیده شما قابل قبول است ؟ فردی که به درجه ای از شناخت و شعور رسیده باشد چنین تفکری نخواهد داشت .



               رهجو باید بداند که بیان کردن مشکلات بسیار مهم می باشد و برای اینکه حل شوند ، بایستی بیان شوند . اگر به دکتر مراجعه می کنید و دارویی تجویز می شود باید دلیل تجویز و اثر آنرا بپرسید و به صرف اینکه پزشک تجویز نموده اکتفا نکنید . راهنما زمانی که فرمانی به رهجو می دهد و اگر از بابت آن توضیحی ندهد ، رهجو حتما باید بداند که این فرمان به چه دلیل صادر شده است ، این مسئله بسیار حائز اهمیت است و اگر کسی دلیل مسائل را نخواهد بداند چرخ دانایی او لنگ خواهد ماند .

               همه افراد در زندگی دچار و درگیر مشکل هستند و فرد بدون مشکل مانند یک مرده است ، البته از دیدگاه جهان خاکی ، اما به هر طریق مشکلات دلیلی بر زمین گیری انسان نباید باشند ، اما باید بدانید و ذره ای در این مسئله تردید نکنید که اگر منتظر این هستید که برای انجام کاری در زندگی ، مشکل یا مشکلاتی حل شوند و بعد اقدام به انجام کار کنید هیچ گاه این مسئله رخ نخواهد داد ، مدل زندگی به این شکل طراحی شده است ، برای مثال در بازی شطرنج نوبت حرکت شما می شود و نمی توان منتظر ماند که حریف حرکتی انجام دهد و بعد شما حرکت کنید و این یک قانون است که نوبت حرکت شماست و خداوند هم اینگونه عمل می کند که منتظر حرکت ماست تا او نیز حرکتی انجام دهد و تا شما اقدامی انجام ندهید تا قیامت وضع اینگونه خواهد بود . گاهی مشکلات سبب می شود که شرایط به کلی تغییر کند و رستگاری و موفقیت ما در مسیر گذر و عبور از آن مشکل باشد ، برای حل برخی مشکلات هیچ کس نمی تواند راه حلی بدهد و این خود فرد است که بهتر از هرکسی می داند که مشکل او چیست ، چگونه است و خود اوست که می داند و می تواند از مشکل عبور کند .

               رهجو باید بداند که سفر اول همانند یک فرصت یک دقیقه ای است که فردی را در خزانه ای از گرانبهاترین جواهرات و الماس و یاقوت و ... قرار داده و به او اجازه داده اند که بیشترین جمع آوری و بهره برداری را به عمل آورد ، انسان عاقل ، بدون درنگ در جیب و جوراب و دهان و هر جایی که بتواند برای اندوختن جواهرات بهره می گیرد ، اما رهجوی غافل و ناآگاهی که قدر فرصت ها را نمی داند در طول سفر اول به شکلی عمل نموده که گویی در این فرصت یک دقیقه ای بی خیال در گوشه ای آرمیده و سیگار می کشد  قدر این فرصت طلایی را که معمولا تکرار نشدنی است از دست می دهد ، مسافر و رهجویی که دانش کنگره را مثل همین فرصت طلایی نداند و بهره نبرد ، قطعا بازنده است ، یک راهنما با تمام توان و عشق بی دریغ ، به یاری و راهنمایی رهجو می پردازد اما هرگز خواهش و تمنا و ناز و نوازش در کنگره به شکل مرسوم وجود ندارد .

                باید ایمان قلبی و اعتقاد راسخ داشته باشیم که اگر امروز درگیر اعتیاد و مشکلات و معضلات مربوط به آن هستیم ، این مشکل "اعتیاد" تنها به زندگی فعلی سی یا چهل یا پنجاه ساله و این حیات شما با همین شرایط و این پدر و مادر و دوستان و همین دوره خاص مربوط نمی شود ، این گفته جز حقیقت چیزی نیست ، با این اوصاف در دوره ما ، روشی خلق و شرایطی ایجاد شده که در مدت زمان کمتر از یک سال "۱۱ماه" به بهترین و هموار ترین شکل ممکن ، می توانیم پرونده چندصد یا چند هزار ساله اعتیاد را برای همیشه تکمیل و آنرا ببندیم ، با این وجود آیا پشت پا زدن به چنین فرصتی استثنایی ، عین کفران و ناسپاسی و ناشکری نیست ؟!...



مسافر منصور
مورخ ۹۵/۱۰/۲۹