⚫⚪⚫کوله پشتی

سفر هزار فرسنگی با قدم اول آغاز می شود ...

 

ره توشه سفر ( بخش ۳۴ )

 

نوع مطلب :ره توشه سفر ... (کوله پشتی) ،کارگاه آموزشی مجازی ،

نوشته شده توسط:احمد

          
               درمان اعتیاد ، پروتکلی بسیار نوین است و به همین منظور بسیاری از مسائل و ابعاد آن به خوبی درک نشده است ، در حقیقت به نسبت عمر اعتیاد در جهان و ابداع روش های غلط درمان هنوز فاصله زیادی از آغاز درمان با پروتکل DST نگذشته است .

               پروتکل درمان اعتیاد در کنگره 60 کاملا روشن و تعریف شده است ، قطعه قطعه این پازل مشخص است ، اگر هر کدام به درستی عمل نشود قطعا در ادامه منجر به سقوط شخص خواهد شد ، چرا که انسان اسیر توجیه است ، در واقع خطرناک ترین سلاحی که از طریق نفس اماره ما عمل می کند همین توجیه است ، یعنی نفس ما به زیباترین و موجه ترین و منطقی ترین شکل استدلال می کند و سر خودش کلاه می گذارد ، نفس برای جا به جا کردن ساعت مصرف دارو ، یک وعده اضافه کردن ، سر وقت کم نکردن دوز دارو توجیه می آورد .



               در پروتکل DST درمان سه ضلع دارد _ جسم ، روان ، جهان بینی _  مثلا در مسئله جسم اجزای پروتکل DST , دوز دارو ، ساعت مصرف دارو و نوع پروتکل همگی نقش تعیین  کننده ای در درمان اعتیاد دارند و هر اتفاقی که در طول سفر می افتد قطعا دلیلی دارد و مسافر بی دلیل سفر خود را خراب نمی کند مثلا هنگامی شما در حال عبور از دریایی طوفانی هستید باید جلیقه نجات بپوشید و به فرامین ناخدا گوش فرا دهید . پاسخ آنها که هنوز در شک و شبه و ابهام هستند این است که حداقل یکبار این مسیر یازده ماهه را امتحان کند ، بنابراین اگر هر کس تفکری در سر دارد در رابطه با دشواری دوری از مواد ، دوری از لذت یا ناتوان ماندن در کار و زندگی و هر مسئله دیگر ، فقط باید یکبار این راه را به پایان برساند ، محال ممکن است که شما اطلاعات درست به راهنما داده باشید ، طبق فرمان عمل کرده باشید ، جلسات را دقیق شرکت کرده باشید ، بحث آموزش را جدی گرفته باشید ، اما به نتیجه نرسید ، این یک محاسبه کاملا منطقی و عقلایی است .

               رهجو هر زمان که پنهان کاری کرده و یا به فرمان خودش عمل کند هرگز به نتیجه نخواهد رسید ، اما چرا این مسائل را جدی نمی گیرد ، فرمان راهنما را با هیچ توجیحی نباید پشت گوش انداخت ، شما اگر تصور کنید این مسائل اهمیتی ندارد یا شوخی است ، دقیقا به منزله این است که ما صورت مسئله اعتیاد و مثلث درمان را جدی نگرفته ایم ، اگر همه ما آنقدر عقل و درایت داریم که بدانیم دو ضرب در دو برابر با چهار است ، باید یقین داشته باشیم یا دست کم به تدریج به این یقین برسیم که اگر پروتکل DST را درست انجام دهیم به نتیجه خواهیم رسید و اگر به نتیجه نمی رسید قطعا یکی از آیتم ها را جا انداخته اید ، پروتکل DST ظرایفی دارد که انجام همین ظرایف ما را به نتیجه می رساند .

  

               رهجو و مسافر باید سفری کند بی بازگشت ، اگر از مسیری که رفته ای بازگردی ، باغ و بوستانی که پیش از آن دیده ای تبدیل به کویر خواهد شد . مسافر سفر اولی باید به درجه ای برسد که وقتی مواد را دید ، ماهیت و درون آنرا کاملا بشناسد ، فرمان تفکر بسیار قوی است ، برخی خاطرات و حوادث با یکسال روانکاوی هم از ذهن پاک نمی شود ، بدیهی است فردی که هنوز خاطرات مصرف مواد را دارد و سیستم بیو شیمی جسمش ترمیم نشده ، وقتی نام مواد بیاید وسوسه خواهد شد ، پس اگر قرار است درمانی اتفاق بیفتد باید پروتکل را درست انجام داد و نباید مشکلات را بهانه کرد ، مشکلات در سفر ما را می آزماید و باید به نقطه ای برسیم که به قول سردار : فر انسان های از دست رفته و در خاکستر ها مدفون شده به آنها بازپس داده خواهد شد مشروط به آنکه خود را طلب نمایند . اما چه کسی در طلب خود است ، آنکس که کمر سفت کرده باشد ، آقای مهندس بارها تاکید کرده اند که با شمشیر چوبی به جنگ اعتیاد نمی توان رفت ، تعارف و رو در بایستی ، حربه های ابلیس است ، مشکلات را باید بیان کرد .

               تعهد دادن برنامه ، با راهنماست و تعهد انجام برنامه با رهجو ، چون رهجو باید خود را طلب کند ، در بدترین شرایط باید مشکلات را بیان نمود حتی اگر احساس کنیم آبرویمان در خطر است ، وقتی کسی به هر دلیلی مشکلی را بیان می کند ، برای راهنما نشان سرافرازی و اخلاص است ، اعتبار رهجو با بیان واقعیت خدشه دار نمی شود ، آنها که خطا می کنند و آنرا بیان می کنند قطعا به نتیجه می رسند ، اگر رهجویی تصور کند که می تواند مسائلش را بدون کمک راهنما حل کند کاملا در اشتباه است و ساده تر از آنچه تصور کنیم گمراه می شود .



مسافر منصور
مورخ ۱۳۹۶/۱/۱۰